فصل اوّل : ولادت آخوند مرحوم [ 1038 ] و فوت آن مرحوم [ 1110 ] ولادت با سعادتش در دار السلطنهء اصفهان در ابتداى سنهء يك هزار و سى و هشت [ 1038 ] هجرى اتّفاق افتاد ، و در آن بلده از اين دار فانى به سراى جاودانى ارتحال فرمود ، و در بارگاه والد ماجد خود مدفون است ، و تاريخ وفاتش « قدس اللّه روحهم الشريف » [ - سنهء ( 1110 ) هجرى ] است . مراتب علوم را در خدمت والد ماجد خود استفاده نمود ، و در اندك زمانى جامع علوم دينيه و معارف يقينيه و حاوى كمالات صوريه و معنويّه گرديد ، وصيت فضائلش - با وجود پدر بزرگوار - به اطراف و اكناف عالم و به اعالى و ادانى « 1 » هر ديار رسيد ، و از بعضى از ثقات شنيده‌ام كه از مرحوم آخوند ملّا محمّد تقى - عليه الرحمه - نقل كرده است كه در شبى از شبها بعد از نماز تهجّد ، و گريه و زارى بسيار « 2 » به درگاه قادر على الاطلاق ، خود را به حالتى ديدم كه هرچه از درگاه احديّت مسئلت كنم ، البتّه به اجابت مقرون شده ، عنايت خواهد شد ، و در دل خود متفكّر بودم كه كدام چيز از امور اخرويّه يا دنيويّه را بخواهم كه ناگاه آواز گريهء « محمّد باقر » را كه در گهواره بود شنيدم ، بلا تأمّل عرض كردم « 3 » خداوندا ! به حق محمّد و آل محمّد [ عليهم السلام ] اين طفل را مروّج دين و ناشر احكام سيد المرسلين گردان ، و او را

--> ( 1 ) اعالى و ادانى : بزرگان و كوچكان . ( 2 ) بسيار : در « الف ، ب ، ج » نيامده است . ( 3 ) كه : « د » .